نوع مقاله : مقالات پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه گنبد کاووس

2 گنبد کاووس

چکیده

امروزه بهبود محیط کسب و کار به عنوان یکی از مهمترین راهبردهای حمایت از تولید و رونق تولید مولد و پایدار اقتصادی، در راستای برنامه ی مقاومت اقتصادی، به عنوان راهبرد اقتصادی بنیادی مطرح می باشد. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی اکوسیستم کارافرینی و عملکرد آن در استان های ایران است. ب. نتایج به دست آمده از یافته های پژوهش بیانگرلزوم تمرکز سیاست ها و منابع موجود هر استان، بر ضعیف ترین رکن در همان استان می باشد. بطوریکه عمده استان های توسعه یافته تر همچون، اصفهان، خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، مرکزی، مازندران و بوشهر ضعف در محیط حقوقی اکوسیستم را نشان می دهند در حالیکه استان های در حال توسعه البرز، فارس، کردستان، گلستان، همدان، اردبیل و چهارمحال و بختیاری ضعف در محیط مالی اکوسیستم دارند. بر اساس میانگین شاخص ارکان استانها می توان گفت، ایران به منظور دستیابی به بهبود 11 درصدی در شاخص محیط کسب و کار، نیازمند 16 درصد تلاش بیشتر در رکن محیط اقتصاد کلان، 15 درصد تلاش بهینه در رکن محیط مالی، 19 درصد تلاش بیشتر در رکن محیط فرهنگی و 18 درصد تلاش مضاعف در رکن محیط حقوقی می باشد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Evaluating and analysing entrepreneurial ecosystem and business environment of provinces by PFB Approach

نویسندگان [English]

  • Ali Karshenasan 1
  • Asyeh Nejad Taheri 1
  • mohsen mohammadi 2

چکیده [English]

امروزه بهبود محیط کسب و کار به عنوان یکی از مهمترین راهبردهای حمایت از تولید و رونق تولید مولد و پایدار اقتصادی، در راستای برنامه ی مقاومت اقتصادی، به عنوان راهبرد اقتصادی بنیادی مطرح می باشد. اکوسیستم کسب و کار استان های ایران، همواره با چالش ها و تنگناهای فراوانی روبرو بوده و علی رغم بالا بودن ارزش برخی از مولفه ها و شاخص های مربوطه در برخی از استان ها، تنها به دلیل ناهمگنی موجود در میان ارکان ده گانه محیط کسب و کار، شاهد اکوسیستم هایی ناکارا و ناپایدار هستیم که منجر به افزایش هزینه های مداخلاتی مدیریت دولتی، به منظور بهبود وضعیت موجود گشته است. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی اکوسیستم کارافرینی و عملکرد آن در استان های ایران است. به همین منظور از اطلاعات و داده های پایش و بهبود نظام کارافرینی ایران در سال 98 که بر جنبه های کیفی نهادی و فردی اکوسیستم کارافرینی تمرکز دارد استفاده شده است. علاوه براین، در این پزوهش از رویکرد نوین تاوان گلوگاه (PFB) برای ارزیابی اینکه کدام یک از عناصر اکوسیستم کارآفرینی در استان های ایران باید مورد توجه بیشتری قرار گیرد استفاده شده است و همچنین برای رفع تنگناها و گلوگاه های موجود چه میزان تلاش مورد نیاز است. از این رو در پژوهش حاضر با هدف ارائه یک تصویر پویا از تخصیص بهینه سازی شده، تلاش های سیاستی مورد نیاز برای به حداکثر رساندن ارزش شاخص محیط کسب و کار و بهبود فضای کسب و کار کشور، با استفاده از روش pfb (تاوان گلوگاه) و ضمن استفاده ازداده های سنجه ملی، که مطابق با اکوسیستم منحصر به فرد کارآفرینی ایران می باشد؛ اقدام به ترسیم جدول شبیه سازی مولفه های محیط کسب و کار استان های ایران صورت گرفت و در نهایت، نتایج به دست آمده از یافته های پژوهش بیانگرلزوم تمرکز سیاست ها و منابع موجود هر استان، بر ضعیف ترین رکن در همان استان می باشد. بطوریکه عمده استان های توسعه یافته تر همچون، اصفهان، خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، مرکزی، مازندران و بوشهر ضعف در محیط حقوقی اکوسیستم را نشان می دهند در حالیکه استان های در حال توسعه البرز، فارس، کردستان، گلستان، همدان، اردبیل و چهارمحال و بختیاری ضعف در محیط مالی اکوسیستم دارند. همچنین برخی استان ها نیزضعف در رکن محیط فرهنگی و آموزشی اکوسیستم کارآفرینی را نشان داده اند. محیط فناوری و نوآوری در استان های پیشرو صنعتی و تجاری همچون اصفهان، بوشهر، فارس و خوزستان و مرکزی و هرمزگان بعنوان رکن برتر گزارش شده است. استان هایی که دارای مزیت های جغرافیایی همچون دسترسی به بازار های مصرف، دسترسی به بازار های صادراتی و زیرساخت های ارتباطی داشته اند در محیط جغرافیایی مزیت نسبی داشته اند. بر اساس میانگین شاخص ارکان استانها می توان گفت، ایران به منظور دستیابی به بهبود 11 درصدی در شاخص محیط کسب و کار، نیازمند 16 درصد تلاش بیشتر در رکن محیط اقتصاد کلان، 15 درصد تلاش بهینه در رکن محیط مالی، 19 درصد تلاش بیشتر در رکن محیط فرهنگی و 18 درصد تلاش مضاعف در رکن محیط حقوقی می باشد.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Entrepreneurial ecosystem
  • business environment
  • Penalty for bottlenecked